De techniek achter cyanotypie

De techniek werd het eerst ontdekt door de Engelse fotograaf en wetenschapper John Herschel in 1842.

De eerste toepassingen werden gebruikt om de zogenoemde blauwdruk te maken voor technische tekeningen voor de industrie of in de bouw.

Anna Atkins heeft rond 1850 een heel boekwerk gemaakt van algen die ze met deze techniek vereeuwigd heeft.

Wat is cyanotypie?

Cyanotypie is een oude analoge fototechniek waarbij papier lichtgevoelig wordt gemaakt met chemicaliën. Vervolgens wordt er een voorwerp of een negatief op het papier gelegd. Dit geheel wordt enkele minuten aan UV-licht blootgesteld en daarna onder de kraan afgespoeld, wat de print fixeert. Het resultaat is een prachtige afbeelding in kenmerkende Pruisisch blauwe tinten.

Het proces stap voor stap

Het cyanotypieproces omvat verschillende zorgvuldige stappen. Eerst wordt lichtgevoelig materiaal en vaak specifiek papier ingekocht.  Vervolgens maak ik het papier lichtgevoelig met de chemicaliën. Daarna leg ik een negatief, planten of een ander voorwerp op het papier en druk dit goed aan met een glasplaat. Dit geheel wordt enkele minuten onder een UV-lamp of in de zon gelegd, om tot slot goed af te spoelen en te laten drogen. Zo ontstaat de magie van cyanotypie.

O, kijk !  Een scheve toren....